امروز چه روز تلخی بود.روزی که یکی از همکاراما که مادر دو دختر زیبا بود

 

رابرای همیشه از دست دادم.

 

زیبا جان بیادت هستیم.تمام لحطاتی که بی تو بسر خواهد شد...

 

تمام مسیری که بی تو طی خواهد شد...

 

به اول مهر نزدیک می شویم.ولی به تلخی

 

تمام زنگهای مدارس ترا صداخواهند زد.سخت است باوراین که وجود گرمت

 

دربین ما نیست.

 

بی تو اشک است واشک است واشک...

استاد محمد طغانیان در 17 شهریور 1299در شهرستان شهرکرد در خانواده ای هنردوست دیده به جهان گشود. از دوران کودکی با نوای ساز استاد نایب علی آشنا گردید و اقامت داشتن در یک منزل به همراه استاد نایب علی باعث گردید تا هیچ لحظه ای را بدون نوای کمانچه نگذراند و تاثیر زیادی بر شکوفایی هنری وی داشت. در سن 13 سالگی خدمت استاد ابوالحسن صبا رسید و طی 9 سال تلمذ خدمت ایشان بر دستگاه های موسیقی فارغ گردید و در 22 سالگی به زادگاهش بازگشت و اوج دوران هنری خویش را در خدمت موسیقی بختیاری گذراند.

 

 

استاد محمد طغانیان در سال 1369 به همراه زنده یاد استاد علی اصغر بهاری و جمعی دیگر از هنرمندان موسیقی محلی ایران به فرانسه رفت و در فستیوال آوینیون غوغایی به پا کرد. جالب اینکه در بخش کمانچه نوازی ایران جایزه فستیوال فقط به او تعلق گرفت. از نواخته هایش منابع زیادی در دسترس نیست. زیرا بیشتر ضبط ها خصوصی بوده اند.

 

 

مهمترین مجموعه منتشر شده از آثار وی یک آلبوم شامل سه عدد نوار کاست است که در سال 137۲ به کوشش جناب محمدعلی کیانی نژاد ضبط گردید. او در این مجموعه علاوه بر کمانچه نوازی دستگاهی، تعدادی از شاخص ترین نغمات محلی شهرکرد و بختیاری را نواخته است. نکته جالب توجه در نواخته های دستگاهی وی، ردپای سبک ویلن نوازی زنده یادان اسدا... ملک و پرویز یاحقی است. چنین به نظر می رسد که لحن ویلون نوازی مکتب صبا و یاحقی در کمانچه طغانیان به گونه ای دیگر متبلور شده است.استاد طغانیان کمانچه سازی هم می کرد. ساز مورد استفاده وی، از نوع پشت باز و کاسه تنوری بود. گفتنی است کمانچه های لرستان نیز پشت بازند ولی شکل کاسه از نوع شیپوری است. سیم های ساز طغانیان بر خلاف همه کمانچه های دیگر، از سیم های سنتور انتخاب می شد! نحوه کمان کشی در کنار ساختمان ویژه ساز و جنس سیم های آن، به صدای کمانچه طغانیان شخصیت منحصر به فردی داده بود که نظیر آن را پیش از این نشنیده بودیم. نکوداشتی از استاد طغانیان در هتل فردوسی برگزار شد. در این نشست که محمدرضا درویشی و جمعی از کمانچه نوازان مطرح چون علی اکبر شکارچی، هادی منتظری و فرج علیپور حضور داشتند، استاد محمد طغانیان برای آخرین بار در حضور جمعیتی مشتاق کمان بر آرشه کشید. پس از وی به پاسداشت 70 سال کمانچه نوازی او، هادی منتظری و فرج علیپور نیز هر یک دقایقی جماعت حاضر را سیراب کردند. استاد طغانیان که در زادگاهش به محمد طغان معروف شده بود، اواخر عمر به دلیل عفونت، هر دو پایش را از دست داد و در آخرین کنسرتش نیز روی چرخ ویلچر به هنرنمایی پرداخت. وی از دیر باز با برخی بزرگان موسیقی دستگاهی و عامه پسند ایرانی حشر و نشر داشت. نعمت ا... آغاسی تعریف می کرد شبی در یکی از محافل هنری اصفهان، طغانیان در حضور تاج اصفهانی و استاد کسایی به هنر نمایی پرداخت که تحسین پی در پی تاج اصفهانی را در پی داشت. به زعم آغاسی " مادر دهر تا کنون چنین کمانچه نوازی نزاده است". روحش شاد و یادش گرامی باد.





ادامه نوشته